Cançons
La campaneta
Ning, ning, fa la campaneta.
Nang, nang, la campana fa.
És la que toca les hores
allà dalt del campanar.
Tral·là-laral·là, tral·là-laral·là,
tral.là-laral·là, tral·là-laral·là.
La petita toca el mestre
quan és hora de ------ar;
i repica tan alegra
que fa ganes de saltar.
Tral·là-laral·là, tral·là-laral·là,
tral.là-laral·là, tral·là-laral·là.
I aixís que ens obren la porta,
ja fugim carrer enllà;
la mare ens darà una pera,
també un bocinet de pa.
Tral·là-laral·là, tral·là-laral·là,
tral.là-laral·là, tral·là-laral·là.
I anirem a jugar a corda
fins a l'hora de sopar
i a la plaça de la iglèsia,
que ningú e(n)s destorbarà.
Tral·là-laral·là, tral·là-laral·là,
tral.là-laral·là, tral·là-laral·là.
La cançó original és de l'any 1905, amb text de Francesc Sitjà i Pineda (Barcelona 1880 - 1940) i música de la compositora i pedagoga Narcisa Freixas i Cruells (Sabadell 1859 - Barcelona 1926).